2:233Medyńska

Koran 2:233 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Werset 233 ze 114 sur w Świętym Koranie. Przekład Józefa Bielawskiego.

Tekst arabskiالبقرة

۞وَٱلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِۖ لِمَنۡ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَۚ وَعَلَى ٱلۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ لَا تُكَلَّفُ نَفۡسٌ إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةُۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوۡلُودٞ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦۚ وَعَلَى ٱلۡوَارِثِ مِثۡلُ ذَٰلِكَۗ فَإِنۡ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٖ مِّنۡهُمَا وَتَشَاوُرٖ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَاۗ وَإِنۡ أَرَدتُّمۡ أَن تَسۡتَرۡضِعُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا سَلَّمۡتُم مَّآ ءَاتَيۡتُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ

Przekład na język polskiJózef Bielawski

Matki pragnące w pełni wykarmić swoje dzieci będą je karmiły przez całe dwa lata. A na ojcu dziecka ciąży obowiązek zaopatrzenia ich w żywność i odzież, zgodnie z przyjętym zwyczajem. Nie nakłada się na człowieka niczego, co nie jest w jego możliwości. Rodzicielka nie może doznać szkody z powodu swojego dziecka ani ten, któremu się urodziło dziecko, z powodu jego dziecka. To samo dotyczy osoby dziedziczącej. Jeśli oboje chcą odstawić dziecko od piersi za obopólną zgodą i naradą, to nie popełnią grzechu. A jeśli zechcecie oddać do karmienia wasze dzieci, to nie będziecie mieli grzechu, jeśli dacie za to wynagrodzenie zgodnie z przyjętym zwyczajem. Bójcie się Boga! I wiedzcie, że Bóg widzi dobrze to, co wy czynicie

Transliteracja fonetyczna

Waalwalidatu yurdiAAna awladahunna hawlayni kamilayni liman arada an yutimma alrradaAAata waAAala almawloodi lahu rizquhunna wakiswatuhunna bialmaAAroofi la tukallafu nafsun illa wusAAaha la tudarra walidatun biwaladiha wala mawloodun lahu biwaladihi waAAala alwarithi mithlu thalika fain arada fisalan AAan taradin minhuma watashawurin fala junaha AAalayhima wain aradtum an tastardiAAoo awladakum fala junaha AAalaykum itha sallamtum ma ataytum bialmaAAroofi waittaqoo Allaha waiAAlamoo anna Allaha bima taAAmaloona baseerun

Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn

Matki powinny karmić swoje dzieci przez pełne dwa lata (kāmilayn, „dwa pełne” to przymiotnik podkreślający znaczenie); to jest na przykład chęć spełnienia ssania i jest to maksymalny czas trwania. Do ojca należy zapewnienie pożywienia dla nich, matek, i odzienie ich w czasie karmienia, jeśli są rozwiedzione, z honorem, najlepiej jak potrafi. Żadna dusza nie jest obciążana inaczej niż jej pojemność, jej możliwości; matka nie powinna być krzywdzona przez swoje dziecko, to znaczy ze względu na dziecko, przez zmuszanie go do karmienia piersią, jeśli nie chce; ani ojciec nie powinien być krzywdzony przez swoje dziecko, to znaczy z jego powodu obciążany czymś więcej, niż jest w stanie unieść. Wzmianka o obojgu rodzicach w odniesieniu do dziecka ma na celu okazanie współczucia [dla obojga]. Spadkobierca, czyli ten, który dziedziczy po ojcu, czyli młody człowiek będący zarządcą majątku jego [ojca], ma podobny obowiązek jak ojciec w zakresie zapewnienia utrzymania i ubrania [drugiemu] rodzicom. Jeżeli jednak oboje rodzice za obopólną zgodą, porozumieniem i naradą pragną, aby dobro dziecka było jasne, odstawić dziecko od piersi, to znaczy dokonać ablacji przed upływem dwuletniego okresu, wówczas nie będą w tej kwestii winni. A jeśli wy (zwracając się do rodziców) będziecie chcieli szukać opieki dla swoich dzieci u kogoś innego niż matki, nie będziecie w tym zawinić, pod warunkiem, że przekażecie im to, co daliście i co zamierzacie im dać w postaci wynagrodzenia, uczciwie, w dobroci i dobrej naturze; bójcie się Boga i wiedzcie, że Bóg widzi, co czynicie, i że nic z tego nie może się przed Nim ukryć.