Koran 2:236 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Nie byłbyś winny, gdybyś rozwodził się z kobietami, dopóki ich nie dotknąłeś (tamassūhunna: czytaj także tumāssūhunna), to znaczy, [podczas gdy] nie odbyłeś z nimi stosunku płciowego ani nie ustanowiłeś dla nich żadnego obowiązku w posagu (cząstka mā „podczas” odnosi się do czynności werbalnej i jest również przysłówkowa), co oznacza, że nie ma żadnych grzesznych konsekwencji rozwodu, jeśli nie kopulowałeś z nimi lub przydzielił im posag, więc rozwiedź się z nimi; zapewnijcie im jednak wygody w sposób honorowy, to znaczy zgodnie z Prawem (bi’l-ma’rūf, „honorowo” to przymiotnikowe określenie słowa matā’an, „wygoda”), dając im to, z czego mogą się cieszyć, czyli obfite środki, zamożni spośród was, według ich możliwości i potrzebujący, o ograniczonych dochodach, zgodnie ze swoimi możliwościami – obowiązek (haqqan, „obowiązek” jest albo drugi kwalifikator słowa matā’an, „pocieszenie” lub dobitny rzeczownik werbalny) na cnotliwych i posłusznych.