Tekst arabskiالبقرة
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ لَا تَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَانٗا وَذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسۡنٗا وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنكُمۡ وَأَنتُم مُّعۡرِضُونَ
Oto zawarliśmy przymierze z synami Izraela: "Nie będziecie czcić nikogo innego, jak tylko Boga; rodzicom okazujcie dobroć i bliskim krewnym, i sierotom, i biednym. Przemawiajcie do ludzi uprzejmie! Odprawiajcie modlitwę i dawajcie jałmużnę!" Potem jednak wyście się odwrócili oprócz nielicznych spośród was, i wy się sprzeciwiacie
Transliteracja fonetyczna
Waith akhathna meethaqa banee israeela la taAAbudoona illa Allaha wabialwalidayni ihsanan wathee alqurba waalyatama waalmasakeeni waqooloo lilnnasi husnan waaqeemoo alssalata waatoo alzzakata thumma tawallaytum illa qaleelan minkum waantum muAAridoona
Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn
I wspomnijmy, kiedy zawarliśmy przymierze z dziećmi Izraela, w Torze, gdzie powiedzieliśmy: „Nie będziesz oddawał czci (odmiana czytania [lā ta’budūna] ma [trzecia osoba liczby mnogiej] lā ya’budūn [‚nie będą oddawać czci’]) nikomu innemu niż Bogu (lā ta’budūna illā Llāha jest orzeczeniem oznaczającym zakaz; można też przeczytać lā ta’budū [Nie wielbię cię]); i być dobrym i sprawiedliwym dla rodziców i bliskich: tutaj pokrewieństwo łączy się z rodzicami; i sierotom, i potrzebującym; i mówcie dobrze [dobre] słowa ludziom, nakazując dobro i zabraniając zła, będąc prawdomównymi co do statusu Mahometa (-ów) i okazując im życzliwość [sc. sieroty i potrzebujący] (odmiana [hasanan] zawiera husnan, rzeczownik czasownikowy, używany jako opis hiperboliczny); i zachowujcie modlitwę, i płaćcie jałmużnę”, co faktycznie przyjęliście, ale potem się odwróciliście, odmawiając wykonania tych [obowiązków] (tutaj używany jest adres w drugiej osobie, ale [nadal] chodzi o ich przodków); wszyscy oprócz kilku z was, odrzucając to, jak wasi przodkowie.