2:197Medyńska

Koran 2:197 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Werset 197 ze 114 sur w Świętym Koranie. Przekład Józefa Bielawskiego.

Tekst arabskiالبقرة

ٱلۡحَجُّ أَشۡهُرٞ مَّعۡلُومَٰتٞۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلۡحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي ٱلۡحَجِّۗ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيۡرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ

Przekład na język polskiJózef Bielawski

Pielgrzymka przypada na miesiące wiadome. A kto się podjął w nich pielgrzymki, niech się powstrzyma od wszelkich zalotów, od wszelkiej rozpusty czy sprzeczki w czasie trwania pielgrzymki. Bóg wie, co czynicie dobrego. Bierzcie na drogę zaopatrzenie dla siebie! Lecz najlepsze zaopatrzenie na drogę to bojaźń Boża! Przeto bójcie się Mnie, o wy, którzy posiadacie rozsądek

Transliteracja fonetyczna

Alhajju ashhurun maAAloomatun faman farada feehinna alhajja fala rafatha wala fusooqa wala jidala fee alhajji wama tafAAaloo min khayrin yaAAlamhu Allahu watazawwadoo fainna khayra alzzadi alttaqwa waittaqooni ya olee alalbabi

Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn

Pielgrzymka i jej czas są dobrze znane w miesiącach: Shawwāl, Dhū’l-Qa’da i dziesięć nocy, niektórzy twierdzą, że wszystkie, Dhū’l Hijja; ktokolwiek podejmie się w ich trakcie obowiązku Pielgrzymki, wchodząc w stan nienaruszalności pielgrzymki, wówczas nie będzie żadnej sprośności, stosunków seksualnych z nimi, niegodziwości, [ani] aktów nieposłuszeństwa, sporu lub kłótni podczas Pielgrzymki (odmiana czytania [dla fa-lā rafathun wa-lā fusūqun wa-lā jidāla] ma biernik dla wszystkich trzech rzeczowników [sc. fa-lā raphatha wa-lā fusūqa wa-lā jidāla]; Cokolwiek dobrego uczynicie poprzez dobrowolną jałmużnę, Bóg o tym wie i wynagrodzi was za to. I pamiętajcie o zaopatrzeniu, aby wystarczyło wam na podróż: zostało to objawione w odniesieniu do mieszkańców Jemenu, którzy zwykli odbywać Pielgrzymkę i nie zabierać ze sobą żadnego prowiantu, stając się w ten sposób ciężarem dla innych. Ale najlepszym zabezpieczeniem jest pobożność [taqwā, „pobożność”, dosłownie „strzegąc”], dzięki której możesz ustrzec się przed proszeniem innych [o rzeczy]; i bójcie się mnie, ludzie rozumni!, posiadacze intelektu.