Tekst arabskiالبقرة
فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَمَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖ
Przekład na język polskiJózef Bielawski
A kiedy skończyliście wypełniać wasze pobożne ceremonie, wspominajcie Boga, jak wspominacie waszych ojców, albo jeszcze mocniejszym wspomnieniem! "' Wśród ludzi są tacy, którzy mówią: "Panie nasz!. Daj nam na tym świecie!" Ale taki nie będzie miał udziału w życiu ostatecznym
Transliteracja fonetyczna
Faitha qadaytum manasikakum faothkuroo Allaha kathikrikum abaakum aw ashadda thikran famina alnnasi man yaqoolu rabbana atina fee alddunya wama lahu fee alakhirati min khalaqin
Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn
A kiedy odprawicie i dokończycie swoje święte obrzędy, to znaczy nabożeństwa związane z waszą pielgrzymką, rzuciwszy [kamienie] w Dżamrat al-‚Akaba, okrążywszy i zatrzymając się w Mina, pamiętajcie o Bogu, wychwalając Go i powtarzając takbīr [mówiąc Allah akbar, „Bóg jest wielki”], tak jak pamiętacie swoich ojców, tak jak zwykliście o nich pamiętać i chlubić się nimi pod koniec waszych pielgrzymka, lub jeszcze bardziej intensywnie, niż twoje pamiętanie o nich (ashadda występuje w bierniku, ponieważ jest to kwalifikator poszlakowy odnoszący się do dhikr „wspomnienie”, które samo w sobie występuje w bierniku jako dopełnienie udhkurū, „pamiętaj”, ponieważ gdyby nastąpiło po nim, funkcjonowałoby jako wyrażenie przymiotnikowe). Są ludzie, którzy mówią: „Panie nasz, daj nam nasz los na tym świecie” i zostaje im to dane; tacy ludzie nie będą mieli żadnego udziału w życiu ostatecznym.