2:249Medyńska

Koran 2:249 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Werset 249 ze 114 sur w Świętym Koranie. Przekład Józefa Bielawskiego.

Tekst arabskiالبقرة

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلۡجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبۡتَلِيكُم بِنَهَرٖ فَمَن شَرِبَ مِنۡهُ فَلَيۡسَ مِنِّي وَمَن لَّمۡ يَطۡعَمۡهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّيٓ إِلَّا مَنِ ٱغۡتَرَفَ غُرۡفَةَۢ بِيَدِهِۦۚ فَشَرِبُواْ مِنۡهُ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنۡهُمۡۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلۡيَوۡمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٖ قَلِيلَةٍ غَلَبَتۡ فِئَةٗ كَثِيرَةَۢ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

Przekład na język polskiJózef Bielawski

A kiedy wystąpił Saul z wojskami, powiedział: "Oto Bóg doświadczy was przez rzekę: ten, kto z niej wypije, ten nie będzie ode mnie; a ten, kto jej nie skosztuje, ten będzie ode mnie; z wyjątkiem tego, kto raz zaczerpnie z niej swoją ręką." Lecz oni pili z niej, z wyjątkiem niewielu. A kiedy przez nią przeszli, on i ci, którzy razem z nim uwierzyli: "My nie mamy dzisiaj żadnej władzy nad Goliatem i jego wojskami." I powiedzieli ci, którzy sądzili, że spotkają się z Bogiem: "Jak często mały oddział odnosi zwycięstwo nad licznym oddziałem za zezwoleniem Boga!" Bóg jest z tymi, którzy są cierpliwi

Transliteracja fonetyczna

Falamma fasala talootu bialjunoodi qala inna Allaha mubtaleekum binaharin faman shariba minhu falaysa minnee waman lam yatAAamhu fainnahu minnee illa mani ightarafa ghurfatan biyadihi fashariboo minhu illa qaleelan minhum falamma jawazahu huwa waallatheena amanoo maAAahu qaloo la taqata lana alyawma bijaloota wajunoodihi qala allatheena yathunnoona annahum mulaqoo Allahi kam min fiatin qaleelatin ghalabat fiatan katheeratan biithni Allahi waAllahu maAAa alssabireena

Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn

A kiedy Saul wyszedł z zastępami, ze Świętego Domu [sc. Jerozolima], był straszny upał, więc poprosili go o wodę; powiedział: „Bóg wypróbuje was, wypróbuje, aby odróżnić wśród was posłusznych od nieposłusznych, za pomocą rzeki, pomiędzy Jordanią a Palestyną. Ktokolwiek z niej pije, z jej wody, nie jest ze mnie, nie jest z moich wyznawców, a kto nie skosztuje, jest ze mnie, z wyjątkiem tego, który nabiera ręką” (ghurfa lub gharfa, „miarka”), nasycając się tym i nie pijąc więcej, jest także moim zwolenników. Ale wypili ją, gdy dotarli do niej i zobaczyli, że było jej mnóstwo, z wyjątkiem kilku z nich, którzy ograniczyli się do jednej miarki: podobno jedna miarka wystarczała na każdego człowieka i jego konia, a było ich ponad trzystu; a kiedy ją przekroczył, z tymi, którzy uwierzyli, którzy ograniczyli się do jednej miarki, oni, którzy pili obficie, powiedzieli: „Nie mamy dziś żadnej mocy przeciwko Goliatowi i jego oddziałom”, to znaczy [nie mamy mocy], aby z nimi walczyć, a oni byli tchórzliwi i nie przekroczyli tej granicy. Ci, którzy myśleli z pewnością, że spotkają Boga podczas Zmartwychwstania i to oni je przeszli, powiedzieli: „Jak często (kam, „jak” funkcjonuje jako orzeczenie, co oznacza kathir, „wiele”), mała gromadka, grupa ludzi, za pozwoleniem Boga, z Jego woli, pokonała liczną grupę; a Bóg jest z chorym”, [udzielając mu] pomocy i wsparcia.