2:165Medyńska

Koran 2:165 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Werset 165 ze 114 sur w Świętym Koranie. Przekład Józefa Bielawskiego.

Tekst arabskiالبقرة

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَندَادٗا يُحِبُّونَهُمۡ كَحُبِّ ٱللَّهِۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَشَدُّ حُبّٗا لِّلَّهِۗ وَلَوۡ يَرَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِذۡ يَرَوۡنَ ٱلۡعَذَابَ أَنَّ ٱلۡقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعٗا وَأَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعَذَابِ

Przekład na język polskiJózef Bielawski

A wśród ludzi są tacy, którzy sobie biorą, poza Bogiem, Jemu równych, miłując ich, jak się miłuje Boga. Ale ci, którzy wierzą; są gorliwsi w miłości do Boga. O, gdyby ci, którzy czynią niesprawiedliwość, mogli wiedzieć, kiedy zobaczą karę, że moc należy w całości do Boga i że Bóg jest straszny w karaniu

Transliteracja fonetyczna

Wamina alnnasi man yattakhithu min dooni Allahi andadan yuhibboonahum kahubbi Allahi waallatheena amanoo ashaddu hubban lillahi walaw yara allatheena thalamoo ith yarawna alAAathaba anna alquwwata lillahi jameeAAan waanna Allaha shadeedu alAAathabi

Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn

Są jednak ludzie, którzy oprócz Boga, to znaczy innych niż Bóg, biorą sobie równych sobie, bożków, miłując ich, wywyższając ich i będąc im podlegli, tak jak kocha się Boga, to jest ich miłość do Niego; lecz ci, którzy wierzą, kochają Boga bardziej gorąco niż ci, którzy kochają swoich rówieśników, ponieważ pierwsi nigdy Boga nie odrzucają, podczas gdy ci drudzy w obliczu trudności szybko porzucają tych [konkurentów] dla Boga; Gdyby on, [jeśli ty] o Muhammad (y), zobaczył tych, którzy czynili zło, biorąc sobie za konkurentów, kiedy (idh oznacza tutaj idhā) oni widzieli (czytaj jako aktywną [yarawna, „oni”] lub pasywną [yurawna, „sprawiają, że widzą”]) karę, ujrzałbyś poważny widok, ponieważ dzieje się tak dlatego, że siła, moc i zwycięstwo razem wzięte (poszlaka) kwalifikator) należy do Boga i że Bóg jest straszny w karaniu (według jednego czytania osoba słuchająca [tego wersetu] rządzi czasownikiem yarā, „widzi” i stanowi podmiot [zdania]; według innego [czytania] to „złoczyńcy” [stanowią podmiot zdania i rządzą czasownikiem yarā]; i dlatego [yarā] ma sens ya’lam, „on wie”; cząstka an, „to” i to, co następuje po niej, zastąpiły dopełnienia w obu przypadkach; odpowiedź na [początkowe prawo warunkowe] „jeśli” została pominięta). Ogólne znaczenie [tego wersetu] jest zatem następujące: „Gdyby na tym świecie byli świadomi surowości kary Bożej i faktu, że moc należy wyłącznie do Boga, w chwili, gdy ujrzeliby ją na własne oczy, w Dniu Zmartwychwstania, nie uważaliby się za rówieśników”.