Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn
I wspomnij, o Muhammadzie (s), kiedy twój Pan powiedział do aniołów: „Wyznaczam na ziemi namiestnika”, który będzie Moim zastępcą, wykonując w nim Moje zarządzenia – a tym [namiestnikiem] był Adam; Powiedzieli: „Czyż wyznaczysz tam kogoś, kto będzie tam czynił zepsucie przez nieposłuszeństwo i przelał krew, przelewając ją przez zabijanie, tak jak to czyniło potomstwo dżinów, ponieważ tam mieszkali, ale kiedy ulegli zepsuciu, Bóg zesłał przeciwko nim aniołów i zostali wypędzeni na wyspy i w góry; podczas gdy nieustannie wysławiamy Cię uwielbieniem, to znaczy: „Chwała i cześć Tobie mówimy” i uświęcamy Cię?, to znaczy: „Wywyższamy Cię jako transcendentnego ponad to, co Ci nie przystoi?”; lām [od laka, „Ty”] jest dodatkiem, a zdanie [wa-nuqaddisu laka, „Uświęcamy Cię”] jest kwalifikatorem poszlakowym, którego znaczenie jest następujące: „w ten sposób mamy większe prawo być Twoimi namiestnikami”); On, niech będzie wywyższony, powiedział: „Zaprawdę, wiem to, czego wy nie wiecie”, o korzyściach płynących z uczynienia Adama namiestnikiem i o tym, że wśród jego potomstwa będą posłuszni i przestępcy, a między nimi zapanuje sprawiedliwość. Powiedzieli: „Bóg nigdy nie stworzy niczego szlachetniejszego w swoich oczach niż my i bardziej doświadczonego, ponieważ zostaliśmy stworzeni przed nim i widzieliśmy to, czego ono nie widziało”. Następnie Bóg stworzył Adama z powierzchni ziemi (adīm al-ard [adīm dosłownie oznacza „skóra”]), wziął garść wszystkich jego kolorów i zmieszał z różnymi wodami, następnie postawił go na nogi i tchnął w niego Ducha, i w ten sposób stał się żywą istotą posiadającą zmysły, po tym jak był nieożywiony.